Rozdział 1

Dziś był pierwszy dzień ostatniego roku. Poprzednie trzy lata miały swoje wzloty i upadki, ale to wszystko jest warte wejścia na scene i odebrania dyplomu ukończenia szkoły.

Szkoła, do której uczęszczałam była bardzo zatłoczona, odpowiednio do faktu, że leżała w jednym budynku i tylko na czterech piętrach. To nigdy nie miało dla mnie sensu i codziennie mnie irytowało.

Nawet po tych wszystkich latach, znałam tylko około 75% ludzi z mojego rocznika, więc niektóre z osób, z którymi chodziłam do liceum, były mi nieznane. Nawet nie znałam ich imion.

- Gdzie mój plecak? – mruknęłam do siebie.

Przeszukałam cały mój zabałaganiony pokój w poszukiwaniu torby.

- Mam! – zawołałam, kiedy znalazłam przedmiot, którego poszukiwałam, za moim łóżkiem.

Jak? Nie mam pojęcia.

- Katy, spóźnisz się! – mój tata zawołał z dołu.

- Już idę! – odkrzyknęłam z irytacją w moim głosie.

Ciągnęłam torbę na dół po schodach i sprawdziłam swoje włosy w ogromnym lustrze, które miało swoje miejsce w salonie.

Gdybym miała szczęście, moje fale utrzymałyby się cały dzień i nie polokowały. Kto wie?

Dostosowałam biały tank top w kwiaty i ciemne, jeansowe spodnie do czerwonych, wytartych  vansów.

- Chcę same szóstki, okay? – upomniał mnie tata.

- Podobnie jak w zeszłym roku. – zaczęłam zrzędzić.

- I dwóch latach przed tym. – on dodał.

Przewróciłam oczami,  przytuliłam tatę na pożegnanie i wyszłam przez drzwi.

Odblokowałam drzwi z samochodu i rzuciłam torbę na siedzenie pasażera, po czym wsiadłam.

Gdy odpaliłam auto, niemal natychmiast rozpoczęło się odtwarzanie płyty ze wszystkimi amerykańskimi hitami.

Wycofałam samochód z podjazdu i pojechałam do szkoły.

_________________

Kilka minut później, szłam środkiem korytarza, który był już wypełniony zagubionymi pierwszakami próbującymi znaleźć swoje klasy.

Prawie śmiałam się na wspomnienie o byciu kimś takim, wcale nie tak dawno temu.

- Kat! – kobiecy głos zawołał za mną.

Obróciłam się i zobaczyłam moją najlepszą przyjaciółkę Phoebe.

- Pheebs! – odkrzyknęłam.

Szła w moim kierunku i chwilę później przyciągnęła mnie do uścisku.

- Gdzie byłaś tego lata? – zapytała.

- Dom. – sapnęłam.

- Oh, a ja byłam w Nowym Jorku. – uśmiechnęła się.

- Brzmi fajnie. – kiwnęłam głową i kontynuowałam podróż wzdłuż korytarza, ale z Phoebe u mojego boku.

- Yeah, tam jest tak tłoczno i ruch jest tam milion razy gorszy niż tutaj, w Kalifornii. – skomplementowała.

- No nie gadaj. – powiedziałam sarkastycznie.

Czy to nie oczywiste? Nowy Jork jest prawdopodobnie najbardziej zaludnionym miastem świata.

- Tak! – wrzasnęła, nie łapiąc mojego sarkazmu.

Razem z Phoebe weszłyśmy na czwarte piętro, gdzie mieli klasy i szafki wszyscy uczniowie ostatniego roku.

- To już trzy lata, a ja nadal nie jestem przyzwyczajona do używania tych cholernych schodów. – jęknęłam.

Moja przyjaciółka tylko się zaśmiała.

Czwarte piętro było jednym z najbardziej sławnych lub najbardziej znanych pięter w szkole, ze względu na jego reputacje.

Na przestrzeni lat, to piętro zyskało renomę jako takie, gdzie dziewczyny oddają swoją niewinność palantom.

W zeszłym roku, kilka takich dziewczyn zostało złapane w pustej sali lekcyjnej.

Nazwaliśmy to zamiarem czwartego piętra.

Lub miejscem, gdzie gracze lub pary idą na seks.

Podczas trwania pierwszego roku, wielu starszych podchodziło do nas i pytało czy chcemy pójść na czwarte piętro.

Ja będąc sobą, nie rozumiałam do cholery tych idiotów, to znaczy, mówiłam „nie” za każdym razem.

- Patrz! Tam jest Harry! – Phoebe prawie krzyczała.

- Kto? – powiedziałam.

- Nie wiesz kto to Harry?! – Phoebe  głośno szepnęła.

- Oczywiście że nie. – odpowiedziałam.

Widziałam tego dzieciaka wcześniej, ale nigdy właściwie z nim nie rozmawiałam. Jednak znałam go za bycie graczem, przez całą szkołę. To było to, za co był znany.

- W każdym razie, - przewróciła oczami. – on jest cholernie uroczy. Ja po prostu.. – sapnęła. – I ten akcent! O mój Boże… - rozmarzyła się.

- Spokojnie Phoebe, to tylko chłopak. – powiedziałam.

- Jasne, okay. – odpowiedziała odchodząc ode mnie i idąc w kierunku nowo przybytego Harrego.

- Co do.. – szepnęłam do siebie.

Harry uśmiechnął się do Pheebs i chwycił ją za nadgarstek. Za to ona, owinęła swoje ramiona wokół jego szyi.

Kurwa, ale nerwy.

Oczy Harrego prześwietliły mnie na wylot.

Potem spoglądnął z powrotem na moją przyjaciółkę, a następnie wrócił wzrokiem do mnie.

Popchnął Phoebe na szafki i dał jej buziaka.

Faceci wokół, z niewłaściwych powodów zaczęli go dopingować.

- O mój Boże. – powiedziałam zszokowana.

Phoebe otarła usta i podeszła do mnie.

- I tak to się robi. – mrugnęła, kiedy przechodziła koło mnie.

Harry i wraz z jego grupą, zaczął do mnie podchodzić.

- Ta twoja przyjaciółka jest małą dziwką. – powiedział i razem ze swoją gromadą przeszedł obok mnie.

- Wiesz, że nie jest, tylko ty jesteś męską dziwką. – ripostuje.

Chłopak zatrzymał się i odwrócił w moją stronę.

- Przynajmniej nie jestem dziewicą. – zaczął.

- Nie wiesz tego. – zaprotestowałam.

- Oh, ależ tak. Gdzie jest twój mały chłoptaś, huh? Dotykał cię już? Uprawiałaś z nim kiedykolwiek seks? – dodał.

- Nie wiesz nic o moim związku z Joshem. – krzyknęłam.

Josh i ja, rozmawialiśmy o tym. I dotykał mnie wcześniej, ale nigdy w coś innego niż w tyłek czy cycki. Mam granice.

Harry natychmiast się zaśmiał.

- To ty nic nie wiesz. – powiedział i odszedł.

Co to miało znaczyć?

Gdzie jest Josh?

Wyjęłam mój telefon i wykręciłam jego numer i prawie natychmiast nagrałam mu się na skrzynkę pocztową.

- Wow, okay. – wymamrotałam.

Dzwonek jeszcze nigdy nie dzwonił tak głośno.

Popędziłam do klasy i dostałam się tam kilka sekund przed końcem dzwonka.

Rozglądałam się za jakimś miejscem z tyłu.

Szczęśliwie, było tam jedno dostępne miejsce, dlatego szybkim krokiem podeszłam i je zajęłam.

Nagle, chłopak obok odwrócił się i popatrzał w moim kierunku.

Oh, super.

- Witaj ponownie. – Harry uśmiechnął się głupawo.

Prychnęłam i ignorowałam go przez resztę godziny wychowawczej.

Dziś, poznałam wszystkie jego cechy i uświadomiłam sobie, że oh,  świetnie wygląda i ma piękne, szmaragdowe oczy.

Szkoda, że jest taką dziwką.

Czemu wszyscy dobrze wyglądający faceci tej szkoły, muszą być graczami?

Po kilku minutach zobaczyłam, że Josh wchodzi. Jego włosy były w nieładzie. Nie jestem pewna czemu, ale tak było.

Poszedł na tył klasy, gdzie siedziałam i pstryknął palcami przed twarzą chłopaka obok mnie i stwierdził, że to jego miejsce.

Chłopak wstał i zajął miejsce w rogu klasy, a Josh pochylił się, żeby mnie pocałować.

- Ty, młody chłopcze, zakaz całowania w klasie. – mój wychowawca ostrzegł wchodząc do klasy i wskazując na nas palcem.

- Yeah, zakaz całowania w klasie. – Harry cmoknął.

- Gdzie byłeś? – szepnęłam do Josha.

- Byłem zajęty. – wzruszył ramionami, gdy zdejmował kurtkę ze swoich ramion, tym samym je odsłaniając.

Lekcja wychowawcza była nudna jak zwykle, a ja miałam spuszczoną głowę i zamknięte oczy, dopóki ktoś nie trząsnął mnie łokciem do pobudki i ożycia.

Mój chłopak czekał na mnie na zewnątrz klasy, wziął mnie za rękę i poszliśmy na taras, gdzie wszyscy uczniowie ostatnich klas jedzą i spędzają czas.

Razem z Joshem usiedliśmy przy stole i rozmawialiśmy o naszym letnim wyjściu.

Od czasu do czasu, pochylał się i całował mnie, czym chciałabym się cieszyć. W szkole byliśmy znani jako para „na zawsze”.

I do tej pory czułam się właśnie w ten sposób.

Dzwonek ponownie zadzwonił i na szczęście

tą lekcję mieliśmy razem. Uh, matematyka.

- Hej Josh. – dziewczyna o imieniu Stacy mrugnęła, gdy przechodziła koło nas.

- Uh, h-hej Stacy. – zająkał się.

Chwila. On się nigdy nie jąka.

- Czemu się jąkasz? Ty się nie jąkasz! – wytknęłam.

- T-tak, robię to. – bronił się.

- Nie, nie robisz. – obstawiałam na swoim.

Chłopak popchnął mnie do najbliższego schowka woźnego.

- Co my… - zaczęłam.

- Okej, spójrz. – przerwał mi i zaczął wyjaśniać. – w zeszłym roku było zabawnie i cieszyłem się tym. – powiedział.

Przepraszam. Co?

- Zabawę? – podniosłam głos.

- Tak, podczas lata, tak jakby, umm związałem się ze Stacy. – przyznał.

- Co?! – krzyknęłam.

- Jak po tym wszystkim… - krzyczałam, ale Josh zakrył mi usta dłonią.

- Shhh, Kat, kochanie.

- To Katy! – poprawiłam go.

- Zawsze nazywałem cię Kat. – powiedział.

- Chyba nie jesteś poważny. – wymamrotałam, gdy wyrwałam mu się i wyszłam ze schowka, zostawiając go samego ze sobą.

Poszłam do klasy matematycznej, gdzie wszystkie oczy skierowały się na mnie.

Zajęłam miejsce z tyłu, czyli jak zwykle i starałam się chować przez resztę lekcji.

Cicho szlochałam.

Kiedy dzwonek w końcu zadzwonił, pobiegłam do łazienki, by naprawić mój zrujnowany makijaż.

- Pierdolony Josh. – wymamrotałam i patrząc w lustro, wytarłam łzy.

Westchnęłam i poszłam na trzecią godzinę lekcyjną.

***


okay, to pierwszy rozdział za nami! mam nadzieję, że wam się spodoba.

przepraszam za wszystkie błędy.

chciałam podziękować wszystkim osobom, dzięki którym ten rozdział się tutaj znalazł, a szczególnie @siemaJus

byłoby miło, gdybyście go skomentowali.
 proszę o SZCZERE opinie.

dziękuję x.